X
تبلیغات
مبارزه پنهان-دستگاه عصبی واندام های حسی
تاريخ : سه شنبه نوزدهم اردیبهشت 1391 | 12:44 | نویسنده : تبسم روشن

باکتری کزاز

کزاز نوعی بیماری عفونی است که از طریق ورود نوعی باکتری به بدن ایجاد می‌شود. این باکتری در خاک، کودهای حیوانی و فلزات پوسیده بیشتر دیده می‌شود و با ورود آن به بدن، باکتری مزبور رشد و تولید سم خواهد کرد.

علت این بیماری خود باکتری نیست، بلکه سمی است که به محض ورود به بدن ترشح می‌کند.

با آزاد شدن تدریجی سم در بدن انسان، گرفتگی عضلانی دردناک و شدید که علامت عمده بیماری کزاز است، بروز می‌کند. گرفتگی عضلانی با پیشرفت سم در بدن به تدریج گسترش می یابد و با درگیر کردن عضلات تنفسی و انسداد راه تنفس، منجر به مرگ بیمار خواهد شد.

 

علایم و نشانه ها

- گرفتگی فک ، گردن و دیگر عضلات

- تحریک پذیری

- تب

وقتی که سم به اعصاب می رسد، عضلات صورت و فک دچار گرفتگی های شدید می شوند. به همین علت یکی از مشکلات شایع، قفل شدن فک است. همچنین گرفتگی عضلات گردن، بلع مشکل و تحریک پذیری نیز رخ می دهد. به علاوه عضلات قفسه سینه ، شکم و پشت نیز ممکن است دچار گرفتگی شوند. گرفتگی شدید عضلات تنفسی منجر به تنفس مشکل برای بیمار می گردد.

علائم و نشانه های کزاز چند روز تا چند هفته بعد از صدمه ظاهر می شوند. دوره نهفتگی برای این بیماری 5 روز تا 15هفته می باشد. میانگین دوره نهفتگی 7 روز می باشد.

 

علت بیماری

نام باکتری عامل بیماری "کلستریدیوم تتانی" است که در خاک، غبار و مدفوع حیوانات یافت می شود.

این باکتری از طریق یک بریدگی یا زخم باز به بدن وارد می‌شود. اغلب این باکتری از طریق زخم سوراخ ‌شده عمیق ناشی از اشیایی تیز مانند چاقو  یا ناخن، فرد را آلوده می‌‌کند. هنگامی که باکتری وارد زخم تازه عمیق می گردد، اسپورهای باکتری یک سم قدرتمند به نام "تتانواسپاسمین" را تولید می نمایند. این سم بر عملکرد سیستم عصبی اثر می کند و باعث گرفتگی عضلانی شدید (شایع ترین علامت تتانی) می شود.

 

چه کسانی بیشتر در معرض خطرند؟

بیماری کزاز اغلب گروه‌هایی از جامعه که سر و کارشان با خاک و فلزات آلوده است از جمله کشاورزان و آهنگران را تهدید می‌کند.

همچنین نوزادانی که هنگام تولد، بند ناف شان با اشیای آلوده و بدون ضد عفونی کردن بریده می‌شود، امکان ابتلای آن ها به این بیماری وجود دارد.

 

چه زمانی به درمان نیازمندیم ؟

در زخم‌های سطحی و تمیز، سابقه واکسیناسیون بیمار بررسی می‌شود. اگر از آخرین نوبت تزریق واکسن کمتر از 10 سال سپری شده باشد، هیچ اقدامی انجام نمی‌شود و اگر بیش از 10 سال باشد، واکسن تزریق می‌شود.

در زخم‌های عمیق و کثیف، اگر سابقه واکسیناسیون بیش از پنج سال باشد، واکسن تزریق می‌شود. 

به افرادی هم سابقه واکسیناسیون کزاز ندارند یا از وضعیت واکسیناسیون خود مطمئن نیستید، هر نوع زخمی (چه سطحی و چه عمیق) که داشته باشند، بدون استثنا واکسن زده می‌شود.

 

غربالگری و تشخیص

پزشک، کزاز را بر اساس معاینه بدنی و نشانه هایی نظیر اسپاسم عضلانی، گرفتگی و درد تشخیص می دهد. تست های آزمایشگاهی عموما در تشخیص کزاز غیر مؤثر هستند.

 

درمان

درمان شامل مصرف یک ضد سم نظیر TIG می باشد، هر چند که ضد سم تنها می تواند سموم غیر متصل به بافت عصبی را خنثی نماید.

پزشک ممکن است برای مقابله با باکتری کزاز، آنتی بیوتیک خوراکی یا تزریقی تجویز کند.

همچنین تجویز واکسن کزاز، از عفونت آینده با کزاز جلوگیری می نماید. عفونت کزاز نیازمند یک دوره طولانی درمان در یک مرکز بهداشتی می باشد. داروهایی جهت آرام بخشی و فلج عضلانی تجویز می شوند که در این صورت شما نیازمند روش های حمایتی از مجاری هوایی می باشید.

در اکثر موارد، بیماری کزاز شدید بوده و علی رغم درمان منجر به مرگ می گردد. مرگ اغلب در اثر انقباض مجاری هوایی، عفونت های تنفسی و اختلال در سیستم عصبی خودکار رخ می دهد. سیستم عصبی خودکار قسمتی از سیستم عصبی است که کنترل عضلات قلبی، عضلات غیر ارادی و غدد را بر عهده دارد. بیماران بهبود یافته از کزاز گاهی به مشکلات روانی مبتلا می شوند و به مشاوره روانپزشکی نیازمند می گردند.

 

پیشگیری

شما از طریق ایمنی بر علیه سم می توانید از کزاز پیشگیری نمایید. اکثر موارد کزاز در افراد غیر ایمن و کسانی که واکسن یادآور کزاز را طی 10 سال گذشته دریافت نکرده اند، رخ می دهد.

 

* تزریق واکسن

واکسن کزاز اغلب به عنوان جزئی از واکسن DPT (دیفتری، کزاز، سیاه سرفه) یا سه گانه به کودکان تزریق می شود. این تزریق فرد را در برابر سه بیماری، دیفتری، سیاه سرفه و کزاز ایمن می کند.

آخرین مدل این واکسن شامل دیفتری، شبه سم کزاز و سیاه سرفه بدون سلول (DtaP) می باشد. DtaP شامل پنج دوز می باشد که به طور معمول در بازو یا ران اطفال تزریق می شود. سنین تزریق واکسن عبارتند از: 2 ماهگی، 4 ماهگی، 6 ماهگی، 15 تا 18 ماهگی، 4 تا 6 سالگی.

بزرگسالان باید به طور مرتب هر 10 سال یک بار، یک دوز واکسن یادآور کزاز را تزریق نمایند. در صورت مسافرت های بین المللی (خارج از کشور) بهتر است یک دوز جدید واکسن کزاز تزریق شود. دوز یادآور واکسن کزاز به طور معمول همراه با دوز یادآور واکسن دیفتری به صورت واکسن نوع بالغین یا (Td ) تزریق می شود.

ابتلا به کزاز منجر به ایجاد ایمنی در برابر بیماری نمی شود. بنابراین توصیه به واکسیناسیون جهت جلوگیری از عود مجدد بیماری کاملا منطقی به نظر می رسد. اگر دوران کودکی واکسن کزاز را دریافت نکرده اید، به پزشک مراجعه کنید و واکسن نوع بالغین یا Td را تزریق نمایید.

 

* تمیز نگه داشتن زخم

ابتدا زخم را با آب تمیز بشویید. سپس زخم و اطراف آن را با آب و صابون به دقت تمیز نمایید.

 

* توجه به منشا زخم

زخم های ناشی از سوزن یا دیگر برش های عمقی، گزیدگی حیوانات و به ویژه زخم های کثیف، شما را در گروه پر خطر برای ابتلا به عفونت کزاز قرار می دهند. در این صورت پزشک زخم شما را تمیز می نماید و پس از تجویز آنتی بیوتیک، دوز یادآور واکسن کزاز را به شما تزریق می نماید.

 

* مصرف آنتی بیوتیک

در مورد هر زخم شدیدی با پزشک مشورت کنید تا مشخص شود آیا به مصرف آنتی بیوتیک نیازی هست یا نه.

بعد از شستن و تمیز کردن زخم، یک لایه از آنتی بیوتیک هایی ( کرم یا پماد) نظیر نئوسپورین یا پلی سپورین را بر روی زخم قرار دهید. این آنتی بیوتیک ها بهبود زخم را تسریع نمی کنند، اما با مهار رشد باکتری ها و ایجاد مصونیت، بدن را در ترمیم زخم یاری می نمایند. برخی اجزای این پمادها باعث ایجاد لکه های پوستی خفیف می شوند. در صورت بروز لکه های پوستی، مصرف پماد را متوقف سازید.

 

* پانسمان زخم

در معرض هوا بودن زخم به بهبودی آن کمک می نماید، اما پانسمان، زخم را تمیز نگه می دارد و از ایجاد عفونت های مضر جلوگیری می کند. تاول های تخلیه شده باید تا زمان بهبودی پانسمان شوند.

پانسمان باید روزانه و در صورت مرطوب بودن، سریع تر تعویض شود. در صورت حساسیت به برخی از باندها و چسب ها، از گاز استریل و چسب های کاغذی استفاده کنید.

 



تاريخ : سه شنبه نوزدهم اردیبهشت 1391 | 12:42 | نویسنده : تبسم روشن
 آنتی بيوتيک ها (يا در اصطلاح عموم چرک خشک کن ها) در بين داروهای امروزی، بيشترين داروهای تجويزی هستند. آنتی بيوتيکها از طريق کشتن ميکروبها يا توقف تکثير آنها با عوامل بيماريزا مقابله ميکنند. پنی سيلين ، اولين آنتی بيوتيکی بود که بطور تصادفی از محيط کشت کپک کشف شد. امروزه متجاوز از 100 آنتی بيوتيک مختلف وجود دارد که پزشک برای درمان ناراحتی های کوچک تا عفونت های تهديدکننده حيات از آنها استفاده ميکند، وليکن اگر نابجا مصرف شوند بسيار خطرناک خواهند بود. با شناخت اهميت مصرف بجا و نابجای آنتی بيوتيکها، شما می توانيد به سلامتی خود وخانواده خود کمک کنيد.

  هرچند برخی آنتی بيوتيکها عليه انواع گسترده ای از عفونتها مؤثر هستند ولی مهم است که بدانيم هر آنتی بيوتيکی تمام عفونتها را نميتواند درمان کند و نيز آنها فقط عليه عفونتهايی بکار ميروند که توسط باکتريها ٬ قارچ ها و انگل های بيماريزا بوجود آمده باشند و عليه بيماريهای ويروسی مثل سرماخوردگی و آنفولانزا تاثيری ندارند. بهترين کاری که شما ميتوانيد در اين مواقع انجام دهيد اين است که اجازه دهيد سرماخوردگی و آنفولانزا، دوره خود را که گاهاً 2 هفته ممکن است طول بکشد ٬ طی کند و فقط علايم راتسکين دهيد. اگر بيماری شما طی 2 هفته بدتر شد يا شروع به بهبود نکرد جهت بررسی بيشتر به پزشک مراجعه کنيد.

    بعنوان مثال بيماريهای زير در اکثر موارد علت ويروسی دارند:

  - سرماخوردگی (گرفتگی بينی ٬ گلودرد ٬ عطسه ٬ سرفه ٬ سردرد)

  - آنفولانزا (تب ٬ لرز ٬ بدن درد ٬ سردرد ٬ گلودرد ٬ سرفه خشک)

  - خيلی از سرفه ها

  - برونشيت حاد (سرفه و تب) در بسياری موارد توسط ويروسها ايجاد ميشود.

  - فارنژيت (گلودرد) نيمی از اين موارد توسط ويروسها ايجاد ميشود.

  - گاستروانتريت های ويروسی (اسهال و ...)

    و بيماريهای زير در بيشتر مواقع علت باکتريايی دارند:

  - عفونتهای گوش - آنتی بيوتيکها بر بيشتر و نه کل عفونتهای گوش موثر هستند.

  - عفونتهای شديد سينوسها (که 2 هفته يا بيشتر طول بکشد.)

  - گلودرد استرپتوکوکی

  - عفونت ادراری

    تنها پزشک است که ميتواند از بين انواع مختلف آنتی بيوتيکها ٬ آنتی بيوتيک مؤثر بر بيماری شما را تشخيص دهد. بعنوان مثال اگر شما عفونت گوش داشته باشيد ٬ پزشک تشخيص ميدهد که چه نوع از باکتريها اغلب ميتواند باعث عفونت گوش شود. اگر عفونتی باشد که بتواند توسط گونه های مختلفی از باکتريها ايجاد شود يا توسط باکتريهايی ايجاد شود که قابل پيش بينی نباشد که به چه آنتی بيوتيکی حساس است ٬ آزمايشگاه نمونه هايی از خون ٬ ادرار يا نسج فرد بيمار را ميگيرد و از طريق تکنيک های خاصی مثل رنگ آميزی يا کشت به تشخيص باکتريهای ايجاد کننده عفونت و يا تعيين حساسيت آنها به آنتی بيوتيکها کمک ميکند. عوامل مؤثر ديگر در انتخاب آنتی بيوتيک از طرف پزشک ٬ اطلاع از سابقه حساسيت بيمار به يک آنتی بيوتيک خاص ٬ قيمت دارو ٬ زمانبندی دوز دارو ٬ عوارض عمومی دارو ٬ سن بيمار ٬ بقيه داروهايی که فرد دريافت ميکند و محل اکتساب عفونت در جامعه است ٬ مثلاً اينکه آيا بيمار در خانه سالمندان زندگی ميکند يا نه ٬ زيرا باکتريهای متفاوتی در اين گونه محيط ها ميتوانند عامل بيماری باشند.

    استفاده از آنتی بيوتيکها در بيماريهای ويروسی :

  - نه عفونت را درمان ميکند.

  - نه مانع از سرايت بيماری ميشود.

  - نه حال بيمار را بهتر ميکند.

  - ممکن است عوارض جانبی خطرناک داشته باشد.

  - باعث گسترش مقاومت آنتی بيوتيکی ميشود.

  مقاومت آنتی بيوتيکی چيست؟

  آنتی بيوتيکها از طريق مقابله با عوامل بيماريزا باعث بقای زندگی ميشوند ٬ اما بعضی باکتريها آنقدر قوی ميشوند که ميتوانند مقابل اين داروها مقاومت کنند و در نتيجه داروها بخوبی عمل نکنند ، اين يعنی مقاومت آنتی بيوتيکی. در اين صورت انواع قويتر باکتريها کشته يا متوقف نميشوند ٬ بلکه می مانند ٬ رشد ميکنند و گسترش پيدا ميکنند . اين بار ديگر باکتريها سخت تر کشته يا متوقف ميشوند.

  مقاومت آنتی بيوتيکی يکی از مهمترين معضلات بهداشتی جامعه امروز است. اين مساله بطور آشکار باعث خطر برای افرادی ميشود که عفونت ساده ای داشته و در صورت درمان تحت نظارت پزشک ميتوانستند بخوبی بهبود يابند ٬ اما با مصرف نابجای آنتی بيوتيک در دفعات قبل باعث بی تاثير شدن اين داروها شده اند.

   زمانی که آنتی بيوتيک نتواند تاثير کند، نتيجه اين خواهد بود که :

  - بيماری طولانی تر ميشود.

  - بيماری پيچيده تر ميشود.

  - مراجعه متعدد به پزشک يا حضور طولانی در بيمارستان را به دنبال خواهد داشت.

  - نياز به داروهای گرانتر و سمی تر خواهد بود.

  - چه بسا عفونت های مقاوم منجر به مرگ ايجاد شود.

   فقط خود بيماران تنها کسانی نيستند که از اين نتيجه رنج ميبرند ٬ بلکه افراد سالم جامعه هم ضربه خواهند خورد. باکتريهای مقاوم بسرعت بين اعضای خانواده ٬ همکلاسی ها و همکاران گسترش خواهد يافت و سلامت افراد جامعه با گونه بيماريزای جديدی که به سختی و با هزينه زياد درمان ميشود ٬ تهديد خواهد شد.

  گونه هايی از انواع باکتريهايی که به آنتی بيوتيک مقاوم شده اند ٬ شامل انواع ايجاد کننده عفونتهای پوستی ٬ مننژيت ٬ بيماريهای قابل انتقال از راه جنسی و عفونتهای دستگاه تنفسی مثل ذات الريه ونيز فارنژيت يا گلودرد چرکی است.

  بنابراين:

  استفاده بيش از حد يا نادرست از آنتی بيوتيکها ٬ يعنی مشارکت در گسترش مقامت در باکتريها

   برای مقابله با اين پديده :

  1- در صورت داشتن بيماری ويروسی از پزشک تقاضای آنتی بيوتيک نکنيد و پزشک را برای تجويز آنتی بيوتيک تحت فشار قرار ندهيد.

  2- دوره درمان را حتی در صورت بهبودی کامل کنيد ٬ در غير اينصورت باکتری ها بطور کامل از بين نميروند و باکتريهای باقيمانده باعث عفونت مجدد ميشوند که ممکن است اين بار مقاوم شده و ديگر به آنتی بيوتيکها جواب ندهند.

  3- داروهای باقيمانده را دور بريزيد و برای روز مبادا ذخيره نکنيد ٬ زيرا آنتی بيوتيک تجويزی روی همان عفونت بخصوص مؤثر و صرفاً برای شما در آن ايام تجويز شده است.

  4- دارو را در ساعات معين شده توسط پزشک يا داروساز مصرف کنيد. آنتی بيوتيک زمانی مؤثر خواهد بود که بطور منظم مصرف شود.

  5- آنتی بيوتيکهای خود را به ديگران پيشنهاد نکنيد حتی اگر علايم شما يکسان باشد ٬ زيرا ممکن است برای بيماری آنها مناسب نباشد. دريافت داروی اشتباه ممکن است درمان صحيح را به تاخير بيندازد و باکتريها در اين فاصله تکثير پيدا کنند.

  6- در مورد نحوه مصرف صحيح آنتی بيوتيکها با پزشک يا داروساز مشاوره کنيد. مصرف نادرست آنها ميتواند جذب آنها را تحت تاثير قرار داده و باعث کاهش يا حذف اثر آنها شود.

  7- در صورت فراموش کردن دوز مصرفی يا اشتباه در مصرف ٬ با پزشک يا داروساز مشاوره کنيد. 

    زمانی که شما آنتی بيوتيک را بدرستی مصرف کنيد ٬ بهترين کار را برای سلامت خود ٬ خانواده و اطرافيان انجام داده ايد .

    در موقع دريافت آنتی بيوتيک بايد بدانيد که :

  - چه عوارضی دارد؟

  - برای پيشگيری از عوارض جانبی چه کار ميتوان کرد؟

  - بهترين زمان مصرف دارو چيست؟ پس از غذا يا با معده خالي؟

  - آيا آنتی بيوتيک مورد نظر با داروی ديگر مصرفی ما مثل داروی جلوگيری از بارداری تداخل دارد؟

  - آيا در صورت مصرف با داروهای ديگر، غذا يا الکل امکان واکنشهای ناخواسته وجود دارد؟

  - بهترين شرايط نگهداری آنتی بيوتيک چيست؟

  - روش آماده سازی پودرهای آنتی بيوتيک را از داروساز سؤال کنيد.

    هنگام مراجعه به پزشک او را در جريان مسايل زير قرار دهيد:

  - حساسيت دارويی که در گذشته داشتيد.

  - رژيم غذايی بخصوصی که داريد.

  - حساسيت به داروها يا غذاها

  - بارداری و يا شيردهی

  - داروهايی که مصرف می کنيد.

  - مکمل های گياهی که در حال حاضر مصرف می کنيد.

  - ساير بيماريهايی که به آن مبتلا می باشيد از جمله فاويسم يا کم خونی داسی شکل.

    عوارض جانبی آنتی بيوتيکها:

  عمدتاً شامل ناراحتی های ملايم گوارشی ٬ تهوع ٬ اسهال يا مدفوع نرم است. بعضی آنتی بيوتيکها ممکن است باعث حساسيت به نور آفتاب شوند.

  درصورت داشتن عوارض زير با پزشک تماس بگيريد:

  استفراغ ، اسهال آبکی شديد، دردهای شکمی شديد، پلاکهای سفيد بر روی زبان ، وجود ترشح يا خارش واژن ( ناحيه تناسلی خانمها)

  واکنش های حساسيتی:

  بعضی افراد به بعضی گروههای آنتی بيوتيکها (عمدتاً گروه پنی سيلين ها) حساسيت دارند ، در اين صورت پزشک در صورت آگاهی، آنتی بيوتيک آن گروه را تجويز نخواهد کرد. علائم حساسيت شامل جوشهای ريز قرمز ، خارش ، کهير ٬ ورم لب ٬ صورت و زبان و موارد شديدتر مثل سختی در تنفس و کاهش فشار خون می باشد.

    



تاريخ : سه شنبه نوزدهم اردیبهشت 1391 | 12:41 | نویسنده : تبسم روشن

ضدعفوني کننده ها دسته اي از مواد شيميايي هستند که با اثر بر باکتريها ، ويروسها ، قارچها ، اسپور باکتريها و ساير اورگانيسمها آنها را از بين ميبرند و يا از رشد آنها جلوگيري ميکنند. مواد ضدعفوني کنندهاي را که براي سطح پوست و بدن و در بافتهاي زنده استفاده ميشوند، گندزدا(Antiseptic) ميناميم.

مواد ضدعفوني کننده ابزار ، وسايل ، لباسها ، کاشيها ، وان حمام ، دستشويي و حمام را ضد عفوني کننده (Disinfection) مينامند. استفاده از ضدعفوني کنندهها براي تامين سلامتي بسيار ضروري است و از عوامل مهم پيشگيري از بيماريها بخصوص ، بيماريهاي مسري ميباشد.

نکات قابل توجه در استفاده از ضدعفوني کننده ها

ضدعفوني کننده ها و گندزداها تنها براي استعمال خارجي است و از ورود آنها به دهان ، چشم ، گوش و دستگاه تنفسي جدا بايد جلوگيري کرد.عوامل بي اثر کننده ضدعفوني کننده ها را بايد شناخت و از تماس آنها با هم جلوگيري کرد. مثلا تي کشيدن و تميز کردن با ابر و اسفنج باعث بي اثر کردن مواد ضدعفوني کننده ميشود. علت اين امر رااين گونه ميتوان بيان کرد که چوب ، کتان ، پارچه ، لاستيکها و پلاستيکها سبب خنثي و بي اثر کردن فنل ها و ساولن ميشوند.مواد ضدعفوني کننده را نبايد با هم استفاده کرد. مثلا صابون ، ساولن را بي اثر ميکند. مواد ضدعفوني کننده را بايد در مقادير کم استفاده کرد. اثر ميکرب کشي هر گندزدايي با آب داغ بيشتر ميشود. (با آب ژاول و يد ، اين کار را نکنيد)

ضدعفوني کننده هاي متداول

آب ژاول
ماده اصلي موجود در آب ژاول ، هيپوکلريت سديم و ترکيبي فوق العاده قوي است که درصد خيلي کم از آن (5%) را در آب حل
 ميکنند و با نامهاي مختلف تحت عنوان سفيد کننده به بازار عرضه ميکنند و براي ضدعفوني لگن و وان حمام ، لباسها ، ديوارهاي حمام ، توالت و آشپزخانه مناسب است و نيز در ضدعفوني آزمايشگاههايي که در معرض ويروس هپاتيت قرار دارند (بخش همودياليز) ، استفاده ميشود.محلول هيپوکلريت يا آب ژاول ، تمام ميکروبها اعم از قارچ ، ويروس و باکتري را نابود ميکند. آب ژاول را بايد در ظروف مات و سربسته نگهداري کرد و از بکار بردن آن به همراه جوهر نمک (اسید کلریدریک) بايد جدا خودداري کرد.ساولن
ساولن در ضدعفوني سريع ابزارها و وسايل
 پزشکي و جراحي و همچنين شستشوي دست جراح و تميز کردن زخمها کاربرد دارد. همچنين محلول يک درصد آن براي ضدعفوني زخمها و شستن پوست دست و بدن بسيار مناسب است. اين ماده باکتري کش قوي است، ولي بر ويروسها اثري ندارد.از تماس ساولن با چشم و گوش بايد جلوگيري کرد. ورود آن در گوش باعث کر شدن ميشود. ساولن بايد به دور از نور و در ظرفهاي کدر نگهداري شود. درب ظروف محتوي ساولن نبايد چوب پنبه اي وپلاستيکي باشد. زيرا اين مواد ، ساولن را خراب ميکنند. ساولن توسط صابون شسته و بي اثر ميشود.فرمالدئيد
فرمالدئيد ميکروب
 کشي قوي است و تمام انواع ميکروبها را نابود ميکند. غلظت يک درصد آن ، ضد ميکروب سل است. از اين ماده براي ضدعفوني اماکن و وسايل ، ابزار جراحي ، دستگاه دياليز وآندوسکوپي استفاده مي شود.فرمالدئيد براي ضدعفوني کردن مکانهايي که ميکروبهاي تبزا ، ميکروب عامل سوزش طحال ، ميکروب سل و ميکروب عامل خونريزيهاي شديد آلوده شده باشند، بسيار مناسب است. براي اين منظور ميتوان نيم ليتر از اين محلول را در ظرفي روي اجاق قرارداد تا بخارهاي حاصل از آن اتاق را ضدعفوني کندتوجه کنيد که بخارات آن سمي است و نبايد در معرض آن قرار گرفت. از فرمالدئيدميتوان براي ضدعفوني کردن زخم و پوست استفاده کرد چون سمّي و فرار است.فنل
فنل در غلظت دو درصد اکثر ميکروبها
 را از بين ميبرد. در بيمارستانها براي ضدعفوني سطوح و ظروف آزمايشگاهي استفاده ميشود و نيز در صابونها و شامپوها به عنوان ماده محافظ بکار ميرود. فنل يک ضدعفوني کننده مناسب براي مدفوع است، لذا از محلول 50 درصد آن در برخي از صابونهايدستشويي نيز استفاده ميشود. فنل براي انسان سمي است.کلر
کلر عنصري است که در ساختمان بسياري از رنگ برها و سفيدکننده ها و
 ضدعفوني کننده ها بکار مي رود. کلر بر هر سه دستـه ميکروبها ( قارچ ، باکتري و ويروس ) فعال است. کلر براي ضدعفوني آب استخر و آب آشاميدني استفاده مي شود. و همچنين از پرکلرين ضد عفوني سبزيها و ميوه جات استفاده مي شود.



تاريخ : سه شنبه نوزدهم اردیبهشت 1391 | 12:37 | نویسنده : تبسم روشن

  • مردمک چشم که دیافراگم دهانه چشم است، یک دیافراگم قابل کنترل است. در واقع یک دهانه اتوماتیک است که می تواند بسته به شدت نور ، قطرش را بین 2 تا 8 میلی متر تغییر دهد. زمانی که شدت نور زیاد است، برای اینکه نور کمی به داخل چشم برسد، قطر مردمک 2میلی متر می باشد.

  • عدسی چشم از تعداد بسیار زیادی دیوپتر تشکیل یافته است که ضریب شکست آنها از مرکز نوری عدسی به طرف کناره ها ، به طور مرتب در حال کاهش است تا به دیوپتر خارجی می‌رسد.
  • در کناره های عدسی ماهیچه های مژگانی وجود دارد که ضخامت عدسی به کمک آنها ، برای مشاهده اجسام دور و نزدیک ، تنظیم می شود.

  • درون چشم شامل مایعی به ناممایع زجاجیه است.
  • شبکیه چشم که صفحه حساس به نور است از سلولهای استوانه ای و مخروطی شکل تشکیل یافته است که حساسیت آنها در تمام سطح شبکیه یکسان نیست.

  • حساسترین قسمت شبکیه به نور ، لکه زرد چشم است و این نقطه محل تلاقی محور اصلی سیستم چشم با شبکیه می باشد. در واقع وقتی به یک جسم با دقت نگاه می کنیم، می خواهیم تصویر جسم را بر روی لکه زرد بیندازیم.

نحوه تشکیل تصویر در چشم

{picture=tr>




  • قطر سلولهای مخروطی و استوانه ای در حدود 4.5 میکرون است. هر کدام از این سلولها به منزله یک فتودیود می باشند. وقتی نور بر روی این سلولها می افتد، آنها را تبدیل به الکتریسیته می کند و از طریق اعصاب چشم ، الکتریسیته تولید شده روی سلولهای چشم ، به مغز منتقل می‌شود و بینایی شکل می‌گیرد. چشم قادر به رویت تمام اجسام دور و نزدیک و در سطوح مختلف می‌باشد.

  • رویت واضح اجسام در چشم به علت ساختار چشم و تطابق در چشم و تحرک چشم می‌باشد. این سه عامل باعث می‌شوند که چشم منطقه وسیعی را در فاصله های مختلف واضح ببیند.
  • اگر جسم را از بینهایت تا فاصله 15 متری بیاوریم، در تمامی این حالات تصویر جسم بر روی یک سلول از شبکیه درچشم می افتد و آن جسم برای چشم به منزله یک نقطه خواهد بود.

تطابق در چشم

عدسی چشم یک عدسی اتوماتیک است، بدین معنی که می تواند با تغییر دادن شعاع انحنای دیوپترهای تشکیل دهنده چشم ، فاصله کانونی خود را تغییر دهد. تنظیم فاصله کانونی در چشم و واضح کردن تصویر بر روی شبکیه ، عمل تطابق نام دارد. این عمل از 15 متر که حداکثر رویت می‌باشد تا 15 سانتی متر که حداقل رویت می‌باشد، انجام می‌گیرد.

تحرک چشم

اگر مخروطی را درنظر بگیریم که راس آن بر روی لکه زرد چشم است، زاویه ای که تحت آن می توانیم اجسام را ببینیم، 50 دقیقه است. زاویه دید چشم در حالت معمولی 60 درجه است. اگر حرکت چشم در کاسه خودش را هم اضافه کنیم چشم می تواند زاویه‌ای حدود 160 درجه را به طور همزمان رویت کند


تاريخ : سه شنبه نوزدهم اردیبهشت 1391 | 12:35 | نویسنده : تبسم روشن

 

حصبه بیماری عفونی شدیدی است که میکرب آن از راه دهان، وارد بدن می شود و شاز طریق مدفوع و ادار، دفع می گردد. بیماری حصبه، اغلب در فصل تابستان سریعتر از زمستان از بین می رود. حصبه را «تب روده» نیز می گویند. این بیماری در کشور ما رواج دارد و فقدان آب آشامیدنی بهداشتی و سالم، عدم وجود سیستم صحیح فاضلاب در شهر و نبود توالتهای بهداشتی در روستاها در انتقال و انتشار آن بسیار مؤثر است. همچنین عدم رعایت بهداشت فردی و عمومی، پایین بودن فرهنگ بهداشتی و سطح سواد در ایجاد و شیوع این بیماری، دخالت دارد؛ بنابراین بیماری حصبه نیز مثل سایر بیماریهای عفونی با بهداشت

محیط، ارتباط مستقیم دارد.

اصول تشخیص

(1) شروع تدریجی بیماری به صورت کسالت عمومی

(2) سردرد، سرفه، گلودرد

(3) افزایش کند و تدریجی تب به صورت پلکانی تا رسیدن به حداکثر و سپس کاهش تدریجی تا رسیدن به حرارت طبیعی

(4) پیدایش نقاط قرمز روی پوست شکم

(5) بزرگ شدن طحال، و فراخ شدن و حساسیت شکم، اسهال یا یبوست

(6) کندی و تندی ضربان قلب

(7) کاهش تعداد گلبولهای سفید خون

عامل بیماری حصبه

تب روده به وسیله باکتری میله ای شکل به نام «سالمونلاتیفی» ایجاد می شود.

راههای سرایت و انتشار حصبه

حصبه، از طریق تماس مستقیم با شخص بیمار به دیگران سرایت می کند. همچنین ممکن است از طریق آب آلوده و غیر بهداشتی، شیر نجوشیده، فرآورده های شیری غیر پاستوریزه و غذاهای آلوده، سرایت نماید.

افرادی که در تهیه و توزیع مواد غذایی دخالت دارند، ممکن است حامل میکرب حصبه بوده و باعث آلودگی مواد غذایی و مصرف کنندگان آن شوند. همچنین مگس در انتقال و انتشار این بیماری، نقش دارد.

عامل تولید کننده حصبه، اغلب از راه مدفوع، دفع می شود، ولی گاه از راه ادرار نیز صورت می گیرد. بنابراین، سیستم صحیح فاضلاب در شهر و روستا در کنترل این بیماری، نقش مؤثری دارد.

باکتری تولید کننده حصبه، در آب راکد و مخازن آب، 3 تا 4 هفته زنده می ماند. در پنیر تازه تا چند هفته، در کره تا دو ماه و در بستنی تا چند ماه زنده می ماند. کیکهای خامه ای و مواد کنسروی نیز عامل انتقال آن هستند، ولی اگر کنسروها (مواد غذایی کنسرو شده) را قبل از مصرف، حرارت دهیم باکتری آن از بین خواهد رفت.

میوه و سبزیجاتی که ضدعفونی نشده اند، عامل دیگر انتقال این بیماری هستند. همچنین حیوانات خانگی مثل سگ، گربه ... در انتقال حصبه نقش دارند.

شروع بیماری

شروع حصبه به طور معمول، مبهم و تدریجی است، ولی گاهی ـ بخصوص ـ در کودکان به طور ناگهانی شروع می شود. اولین علامت حصبه، ضعف و احساس سرما می باشد. لرز شدید و تکان دهنده و سردرد که گاه به طور دایمی وجود دارد، همراه با احساس تهی بودن سر، که گاه به علت شدت زیاد به سرسام تعبیر می شود نیز، از علایم آن است.

درد شدید عضلات و مفاصل و درد شدید شکم ـ مثل کسانی که آپاندیسیت دارند ـ نیز از علایم دیگر این بیماری است و گاهی به غلط، اقدام به عمل جراحی آپاندیس (آپاندکتومی) می شود.

اسهال کم است ولی یبوست بیشتر دیده می شود.

استفراغ و گشاده شدن شکم

سرفه و گلودرد و زخم سطحی در حلق

درد مفاصل و خون دماغ

بیماران مبتلا به حصبه، حالت روانی پیدا می کنند که ظهور آن به صورت بی تفاوتی نسبت به سؤالات و محیط اطراف است. آنها بسیار ساکتند و به سؤالات افراد، کمتر جواب می دهند. در کشورهای در حال توسعه که فقر تغذیه و کمبود اسیدفولیک وجود دارد، ممکن است بیماری حصبه به صورت بیماری «اسکیزوفرنی» که یک نوع بیماری روانی است بروز کند و مریض را به اشتباه در مراکز روانپزشکی، بستری کنند.

عوارض بیماری حصبه

عوارض این بیماری در 30% از موارد درمان نشده حصبه، بروز می کند و در 75% از موارد موجب مرگ بیماران می شود. خونریزی روده، همراه با سوراخ شدن روده معمولاً در هفته سوم بیماری رخ می دهد و به دنبال آن حرارت بدن به طور ناگهانی کاهش می یابد. ضربان قلب و تعداد نبض بیمار، کم شده و علایم شوک ظاهر می شود.

وقتی بیماری حصبه منجر به سوراخ شدن روده شد، علایمی از قبیل سفتی ناگهانی شکم، سقوط تب و فشار خون، افزایش نبض و درد و حساسیت شکم ممکن است ظاهر شود. عوارض دیگر این بیماری، عدم دفع ادرار، عفونت ریه ها، بیماری روانی، التهاب کیسه صفرا و مننژیت است.

چگونه از بروز بیماری تب روده پیشگیری

نماییم؟

در مواردی که منابع آب آشامیدنی، غیر بهداشتی است باید نسبت به جوشاندن آب، اقدام نمود. همچنین جوشاندن شیر و پاستوریزه کردن فرآورده های آن عامل تولید کننده حصبه را به راحتی از بین می برد. باکتری تولید کننده حصبه در سرما می تواند تا صد روز، زنده بماند. بنابراین، در فصل تابستان زودتر از زمستان از بین می رود.

استفاده از آب آشامیدنی بهداشتی و لوله کشی، وجود سیستم بهداشتی فاضلاب، دفع صحیح زباله، بالا بردن سطح آموزش بهداشت همگانی، جوشاندن و یا پاستوریزه کردن شیر و فراورده های آن، معاینه منظم افرادی که با مواد غذایی در اماکن عمومی سر و کار دارند، موجب کاهش بیماری حصبه می شود.

حاملین میکرب حصبه و بیماران باید تحت نظر پزشک، درمان و پیگیری گردند. حاملین این میکرب باید از تهیه غذا برای دیگران معاف باشند و مأموران بهداشت باید همیشه بر مراکز تهیه و توزیع مواد غذایی و ساندویچ فروشیها نظارت کامل داشته باشند. نگهداری آب در تانکرها و مخازن و گاه آب فروشی غیر بهداشتی که در بعضی شهرها رایج است، از علل عمده انتشار بیماریهایی چون حصبه و وبا می باشد و متولیّان بهداشت و درمان، مسؤول نتایج آن می باشند.

بیمار حامل میکرب، باید به نکات بهداشتی توجه کامل نماید. همیشه دستهای خود را بخصوص بعد از حمام، با آب و صابون بشویید. بیمار مبتلا به حصبه باید تا یک ماه بعد از شروع بیماری از اطرافیان خود جدا باشد و به طور معمول اگر در دو آزمایش مدفوع، «باسیل» نباشد، بیمار می تواند به مدرسه یا محل کارش برود.

درمان حصبه

دارو: طبق نظر پزشک انجام می شود.

مراقبت از بیمار: رژیم غذایی پرکالریِ کم تفاله، آب میوه و گاهی تجویز مایعات از راه ورید ضرورت دارد.

پیش آگهی: مرگ و میر در موارد درمان شده حصبه، حدود 2% است و در 15% موارد بیماری عودمی کند

 

حصبه بیماری عفونی شدیدی است که میکرب آن از راه دهان، وارد بدن می شود و از طریق مدفوع و ادار، دفع می گردد. بیماری حصبه، اغلب در فصل تابستان سریعتر از زمستان از بین می رود. حصبه را «تب روده» نیز می گویند. این بیماری در کشور ما رواج دارد و فقدان آب آشامیدنی بهداشتی و سالم، عدم وجود سیستم صحیح فاضلاب در شهر و نبود توالتهای بهداشتی در روستاها در انتقال و انتشار آن بسیار مؤثر است. همچنین عدم رعایت بهداشت فردی و عمومی، پایین بودن فرهنگ بهداشتی و سطح سواد در ایجاد و شیوع این بیماری، دخالت دارد؛ بنابراین بیماری حصبه نیز مثل سایر بیماریهای عفونی با بهداشت

محیط، ارتباط مستقیم دارد.

اصول تشخیص

(1) شروع تدریجی بیماری به صورت کسالت عمومی

(2) سردرد، سرفه، گلودرد

(3) افزایش کند و تدریجی تب به صورت پلکانی تا رسیدن به حداکثر و سپس کاهش تدریجی تا رسیدن به حرارت طبیعی

(4) پیدایش نقاط قرمز روی پوست شکم

(5) بزرگ شدن طحال، و فراخ شدن و حساسیت شکم، اسهال یا یبوست

(6) کندی و تندی ضربان قلب

(7) کاهش تعداد گلبولهای سفید خون

عامل بیماری حصبه

تب روده به وسیله باکتری میله ای شکل به نام «سالمونلاتیفی» ایجاد می شود.

راههای سرایت و انتشار حصبه

حصبه، از طریق تماس مستقیم با شخص بیمار به دیگران سرایت می کند. همچنین ممکن است از طریق آب آلوده و غیر بهداشتی، شیر نجوشیده، فرآورده های شیری غیر پاستوریزه و غذاهای آلوده، سرایت نماید.

افرادی که در تهیه و توزیع مواد غذایی دخالت دارند، ممکن است حامل میکرب حصبه بوده و باعث آلودگی مواد غذایی و مصرف کنندگان آن شوند. همچنین مگس در انتقال و انتشار این بیماری، نقش دارد.

عامل تولید کننده حصبه، اغلب از راه مدفوع، دفع می شود، ولی گاه از راه ادرار نیز صورت می گیرد. بنابراین، سیستم صحیح فاضلاب در شهر و روستا در کنترل این بیماری، نقش مؤثری دارد.

باکتری تولید کننده حصبه، در آب راکد و مخازن آب، 3 تا 4 هفته زنده می ماند. در پنیر تازه تا چند هفته، در کره تا دو ماه و در بستنی تا چند ماه زنده می ماند. کیکهای خامه ای و مواد کنسروی نیز عامل انتقال آن هستند، ولی اگر کنسروها (مواد غذایی کنسرو شده) را قبل از مصرف، حرارت دهیم باکتری آن از بین خواهد رفت.

میوه و سبزیجاتی که ضدعفونی نشده اند، عامل دیگر انتقال این بیماری هستند. همچنین حیوانات خانگی مثل سگ، گربه ... در انتقال حصبه نقش دارند.

شروع بیماری

شروع حصبه به طور معمول، مبهم و تدریجی است، ولی گاهی ـ بخصوص ـ در کودکان به طور ناگهانی شروع می شود. اولین علامت حصبه، ضعف و احساس سرما می باشد. لرز شدید و تکان دهنده و سردرد که گاه به طور دایمی وجود دارد، همراه با احساس تهی بودن سر، که گاه به علت شدت زیاد به سرسام تعبیر می شود نیز، از علایم آن است.

درد شدید عضلات و مفاصل و درد شدید شکم ـ مثل کسانی که آپاندیسیت دارند ـ نیز از علایم دیگر این بیماری است و گاهی به غلط، اقدام به عمل جراحی آپاندیس (آپاندکتومی) می شود.

اسهال کم است ولی یبوست بیشتر دیده می شود.

استفراغ و گشاده شدن شکم

سرفه و گلودرد و زخم سطحی در حلق

درد مفاصل و خون دماغ

بیماران مبتلا به حصبه، حالت روانی پیدا می کنند که ظهور آن به صورت بی تفاوتی نسبت به سؤالات و محیط اطراف است. آنها بسیار ساکتند و به سؤالات افراد، کمتر جواب می دهند. در کشورهای در حال توسعه که فقر تغذیه و کمبود اسیدفولیک وجود دارد، ممکن است بیماری حصبه به صورت بیماری «اسکیزوفرنی» که یک نوع بیماری روانی است بروز کند و مریض را به اشتباه در مراکز روانپزشکی، بستری کنند.

عوارض بیماری حصبه

عوارض این بیماری در 30% از موارد درمان نشده حصبه، بروز می کند و در 75% از موارد موجب مرگ بیماران می شود. خونریزی روده، همراه با سوراخ شدن روده معمولاً در هفته سوم بیماری رخ می دهد و به دنبال آن حرارت بدن به طور ناگهانی کاهش می یابد. ضربان قلب و تعداد نبض بیمار، کم شده و علایم شوک ظاهر می شود.

وقتی بیماری حصبه منجر به سوراخ شدن روده شد، علایمی از قبیل سفتی ناگهانی شکم، سقوط تب و فشار خون، افزایش نبض و درد و حساسیت شکم ممکن است ظاهر شود. عوارض دیگر این بیماری، عدم دفع ادرار، عفونت ریه ها، بیماری روانی، التهاب کیسه صفرا و مننژیت است.

چگونه از بروز بیماری تب روده پیشگیری

نماییم؟

در مواردی که منابع آب آشامیدنی، غیر بهداشتی است باید نسبت به جوشاندن آب، اقدام نمود. همچنین جوشاندن شیر و پاستوریزه کردن فرآورده های آن عامل تولید کننده حصبه را به راحتی از بین می برد. باکتری تولید کننده حصبه در سرما می تواند تا صد روز، زنده بماند. بنابراین، در فصل تابستان زودتر از زمستان از بین می رود.

استفاده از آب آشامیدنی بهداشتی و لوله کشی، وجود سیستم بهداشتی فاضلاب، دفع صحیح زباله، بالا بردن سطح آموزش بهداشت همگانی، جوشاندن و یا پاستوریزه کردن شیر و فراورده های آن، معاینه منظم افرادی که با مواد غذایی در اماکن عمومی سر و کار دارند، موجب کاهش بیماری حصبه می شود.

حاملین میکرب حصبه و بیماران باید تحت نظر پزشک، درمان و پیگیری گردند. حاملین این میکرب باید از تهیه غذا برای دیگران معاف باشند و مأموران بهداشت باید همیشه بر مراکز تهیه و توزیع مواد غذایی و ساندویچ فروشیها نظارت کامل داشته باشند. نگهداری آب در تانکرها و مخازن و گاه آب فروشی غیر بهداشتی که در بعضی شهرها رایج است، از علل عمده انتشار بیماریهایی چون حصبه و وبا می باشد و متولیّان بهداشت و درمان، مسؤول نتایج آن می باشند.

بیمار حامل میکرب، باید به نکات بهداشتی توجه کامل نماید. همیشه دستهای خود را بخصوص بعد از حمام، با آب و صابون بشویید. بیمار مبتلا به حصبه باید تا یک ماه بعد از شروع بیماری از اطرافیان خود جدا باشد و به طور معمول اگر در دو آزمایش مدفوع، «باسیل» نباشد، بیمار می تواند به مدرسه یا محل کارش برود.

درمان حصبه

دارو: طبق نظر پزشک انجام می شود.

مراقبت از بیمار: رژیم غذایی پرکالریِ کم تفاله، آب میوه و گاهی تجویز مایعات از راه ورید ضرورت دارد.

پیش آگهی: مرگ و میر در موارد درمان شده حصبه، حدود 2% است و در 15% موارد بیماری عودمی کند

 

حصبه بیماری عفونی شدیدی است که میکرب آن از راه دهان، وارد بدن می شود و از طریق مدفوع و ادار، دفع می گردد. بیماری حصبه، اغلب در فصل تابستان سریعتر از زمستان از بین می رود. حصبه را «تب روده» نیز می گویند. این بیماری در کشور ما رواج دارد و فقدان آب آشامیدنی بهداشتی و سالم، عدم وجود سیستم صحیح فاضلاب در شهر و نبود توالتهای بهداشتی در روستاها در انتقال و انتشار آن بسیار مؤثر است. همچنین عدم رعایت بهداشت فردی و عمومی، پایین بودن فرهنگ بهداشتی و سطح سواد در ایجاد و شیوع این بیماری، دخالت دارد؛ بنابراین بیماری حصبه نیز مثل سایر بیماریهای عفونی با بهداشت

محیط، ارتباط مستقیم دارد.

اصول تشخیص

(1) شروع تدریجی بیماری به صورت کسالت عمومی

(2) سردرد، سرفه، گلودرد

(3) افزایش کند و تدریجی تب به صورت پلکانی تا رسیدن به حداکثر و سپس کاهش تدریجی تا رسیدن به حرارت طبیعی

(4) پیدایش نقاط قرمز روی پوست شکم

(5) بزرگ شدن طحال، و فراخ شدن و حساسیت شکم، اسهال یا یبوست

(6) کندی و تندی ضربان قلب

(7) کاهش تعداد گلبولهای سفید خون

عامل بیماری حصبه

تب روده به وسیله باکتری میله ای شکل به نام «سالمونلاتیفی» ایجاد می شود.

راههای سرایت و انتشار حصبه

حصبه، از طریق تماس مستقیم با شخص بیمار به دیگران سرایت می کند. همچنین ممکن است از طریق آب آلوده و غیر بهداشتی، شیر نجوشیده، فرآورده های شیری غیر پاستوریزه و غذاهای آلوده، سرایت نماید.

افرادی که در تهیه و توزیع مواد غذایی دخالت دارند، ممکن است حامل میکرب حصبه بوده و باعث آلودگی مواد غذایی و مصرف کنندگان آن شوند. همچنین مگس در انتقال و انتشار این بیماری، نقش دارد.

عامل تولید کننده حصبه، اغلب از راه مدفوع، دفع می شود، ولی گاه از راه ادرار نیز صورت می گیرد. بنابراین، سیستم صحیح فاضلاب در شهر و روستا در کنترل این بیماری، نقش مؤثری دارد.

باکتری تولید کننده حصبه، در آب راکد و مخازن آب، 3 تا 4 هفته زنده می ماند. در پنیر تازه تا چند هفته، در کره تا دو ماه و در بستنی تا چند ماه زنده می ماند. کیکهای خامه ای و مواد کنسروی نیز عامل انتقال آن هستند، ولی اگر کنسروها (مواد غذایی کنسرو شده) را قبل از مصرف، حرارت دهیم باکتری آن از بین خواهد رفت.

میوه و سبزیجاتی که ضدعفونی نشده اند، عامل دیگر انتقال این بیماری هستند. همچنین حیوانات خانگی مثل سگ، گربه ... در انتقال حصبه نقش دارند.

شروع بیماری

شروع حصبه به طور معمول، مبهم و تدریجی است، ولی گاهی ـ بخصوص ـ در کودکان به طور ناگهانی شروع می شود. اولین علامت حصبه، ضعف و احساس سرما می باشد. لرز شدید و تکان دهنده و سردرد که گاه به طور دایمی وجود دارد، همراه با احساس تهی بودن سر، که گاه به علت شدت زیاد به سرسام تعبیر می شود نیز، از علایم آن است.

درد شدید عضلات و مفاصل و درد شدید شکم ـ مثل کسانی که آپاندیسیت دارند ـ نیز از علایم دیگر این بیماری است و گاهی به غلط، اقدام به عمل جراحی آپاندیس (آپاندکتومی) می شود.

اسهال کم است ولی یبوست بیشتر دیده می شود.

استفراغ و گشاده شدن شکم

سرفه و گلودرد و زخم سطحی در حلق

درد مفاصل و خون دماغ

بیماران مبتلا به حصبه، حالت روانی پیدا می کنند که ظهور آن به صورت بی تفاوتی نسبت به سؤالات و محیط اطراف است. آنها بسیار ساکتند و به سؤالات افراد، کمتر جواب می دهند. در کشورهای در حال توسعه که فقر تغذیه و کمبود اسیدفولیک وجود دارد، ممکن است بیماری حصبه به صورت بیماری «اسکیزوفرنی» که یک نوع بیماری روانی است بروز کند و مریض را به اشتباه در مراکز روانپزشکی، بستری کنند.

عوارض بیماری حصبه

عوارض این بیماری در 30% از موارد درمان نشده حصبه، بروز می کند و در 75% از موارد موجب مرگ بیماران می شود. خونریزی روده، همراه با سوراخ شدن روده معمولاً در هفته سوم بیماری رخ می دهد و به دنبال آن حرارت بدن به طور ناگهانی کاهش می یابد. ضربان قلب و تعداد نبض بیمار، کم شده و علایم شوک ظاهر می شود.

وقتی بیماری حصبه منجر به سوراخ شدن روده شد، علایمی از قبیل سفتی ناگهانی شکم، سقوط تب و فشار خون، افزایش نبض و درد و حساسیت شکم ممکن است ظاهر شود. عوارض دیگر این بیماری، عدم دفع ادرار، عفونت ریه ها، بیماری روانی، التهاب کیسه صفرا و مننژیت است.

چگونه از بروز بیماری تب روده پیشگیری

نماییم؟

در مواردی که منابع آب آشامیدنی، غیر بهداشتی است باید نسبت به جوشاندن آب، اقدام نمود. همچنین جوشاندن شیر و پاستوریزه کردن فرآورده های آن عامل تولید کننده حصبه را به راحتی از بین می برد. باکتری تولید کننده حصبه در سرما می تواند تا صد روز، زنده بماند. بنابراین، در فصل تابستان زودتر از زمستان از بین می رود.

استفاده از آب آشامیدنی بهداشتی و لوله کشی، وجود سیستم بهداشتی فاضلاب، دفع صحیح زباله، بالا بردن سطح آموزش بهداشت همگانی، جوشاندن و یا پاستوریزه کردن شیر و فراورده های آن، معاینه منظم افرادی که با مواد غذایی در اماکن عمومی سر و کار دارند، موجب کاهش بیماری حصبه می شود.

حاملین میکرب حصبه و بیماران باید تحت نظر پزشک، درمان و پیگیری گردند. حاملین این میکرب باید از تهیه غذا برای دیگران معاف باشند و مأموران بهداشت باید همیشه بر مراکز تهیه و توزیع مواد غذایی و ساندویچ فروشیها نظارت کامل داشته باشند. نگهداری آب در تانکرها و مخازن و گاه آب فروشی غیر بهداشتی که در بعضی شهرها رایج است، از علل عمده انتشار بیماریهایی چون حصبه و وبا می باشد و متولیّان بهداشت و درمان، مسؤول نتایج آن می باشند.

بیمار حامل میکرب، باید به نکات بهداشتی توجه کامل نماید. همیشه دستهای خود را بخصوص بعد از حمام، با آب و صابون بشویید. بیمار مبتلا به حصبه باید تا یک ماه بعد از شروع بیماری از اطرافیان خود جدا باشد و به طور معمول اگر در دو آزمایش مدفوع، «باسیل» نباشد، بیمار می تواند به مدرسه یا محل کارش برود.

درمان حصبه

دارو: طبق نظر پزشک انجام می شود.

مراقبت از بیمار: رژیم غذایی پرکالریِ کم تفاله، آب میوه و گاهی تجویز مایعات از راه ورید ضرورت دارد.

پیش آگهی: مرگ و میر در موارد درمان شده حصبه، حدود 2% است و در 15% موارد بیماری عودمی کند

 

حصبه بیماری عفونی شدیدی است که میکرب آن از راه دهان، وارد بدن می شود و از طریق مدفوع و ادار، دفع می گردد. بیماری حصبه، اغلب در فصل تابستان سریعتر از زمستان از بین می رود. حصبه را «تب روده» نیز می گویند. این بیماری در کشور ما رواج دارد و فقدان آب آشامیدنی بهداشتی و سالم، عدم وجود سیستم صحیح فاضلاب در شهر و نبود توالتهای بهداشتی در روستاها در انتقال و انتشار آن بسیار مؤثر است. همچنین عدم رعایت بهداشت فردی و عمومی، پایین بودن فرهنگ بهداشتی و سطح سواد در ایجاد و شیوع این بیماری، دخالت دارد؛ بنابراین بیماری حصبه نیز مثل سایر بیماریهای عفونی با بهداشت

محیط، ارتباط مستقیم دارد.

اصول تشخیص

1) شروع تدریجی بیماری به صورت کسالت عمومی

(2) سردرد، سرفه، گلودرد

(3) افزایش کند و تدریجی تب به صورت پلکانی تا رسیدن به حداکثر و سپس کاهش تدریجی تا رسیدن به حرارت طبیعی

(4) پیدایش نقاط قرمز روی پوست شکم

(5) بزرگ شدن طحال، و فراخ شدن و حساسیت شکم، اسهال یا یبوست

(6) کندی و تندی ضربان قلب

(7) کاهش تعداد گلبولهای سفید خون

عامل بیماری حصبه

تب روده به وسیله باکتری میله ای شکل به نام «سالمونلاتیفی» ایجاد می شود.

راههای سرایت و انتشار حصبه

حصبه، از طریق تماس مستقیم با شخص بیمار به دیگران سرایت می کند. همچنین ممکن است از طریق آب آلوده و غیر بهداشتی، شیر نجوشیده، فرآورده های شیری غیر پاستوریزه و غذاهای آلوده، سرایت نماید.

افرادی که در تهیه و توزیع مواد غذایی دخالت دارند، ممکن است حامل میکرب حصبه بوده و باعث آلودگی مواد غذایی و مصرف کنندگان آن شوند. همچنین مگس در انتقال و انتشار این بیماری، نقش دارد.

عامل تولید کننده حصبه، اغلب از راه مدفوع، دفع می شود، ولی گاه از راه ادرار نیز صورت می گیرد. بنابراین، سیستم صحیح فاضلاب در شهر و روستا در کنترل این بیماری، نقش مؤثری دارد.

باکتری تولید کننده حصبه، در آب راکد و مخازن آب، 3 تا 4 هفته زنده می ماند. در پنیر تازه تا چند هفته، در کره تا دو ماه و در بستنی تا چند ماه زنده می ماند. کیکهای خامه ای و مواد کنسروی نیز عامل انتقال آن هستند، ولی اگر کنسروها (مواد غذایی کنسرو شده) را قبل از مصرف، حرارت دهیم باکتری آن از بین خواهد رفت.

میوه و سبزیجاتی که ضدعفونی نشده اند، عامل دیگر انتقال این بیماری هستند. همچنین حیوانات خانگی مثل سگ، گربه ... در انتقال حصبه نقش دارند.

شروع بیماری

شروع حصبه به طور معمول، مبهم و تدریجی است، ولی گاهی ـ بخصوص ـ در کودکان به طور ناگهانی شروع می شود. اولین علامت حصبه، ضعف و احساس سرما می باشد. لرز شدید و تکان دهنده و سردرد که گاه به طور دایمی وجود دارد، همراه با احساس تهی بودن سر، که گاه به علت شدت زیاد به سرسام تعبیر می شود نیز، از علایم آن است.

درد شدید عضلات و مفاصل و درد شدید شکم ـ مثل کسانی که آپاندیسیت دارند ـ نیز از علایم دیگر این بیماری است و گاهی به غلط، اقدام به عمل جراحی آپاندیس (آپاندکتومی) می شود.

اسهال کم است ولی یبوست بیشتر دیده می شود.

استفراغ و گشاده شدن شکم

سرفه و گلودرد و زخم سطحی در حلق

درد مفاصل و خون دماغ

بیماران مبتلا به حصبه، حالت روانی پیدا می کنند که ظهور آن به صورت بی تفاوتی نسبت به سؤالات و محیط اطراف است. آنها بسیار ساکتند و به سؤالات افراد، کمتر جواب می دهند. در کشورهای در حال توسعه که فقر تغذیه و کمبود اسیدفولیک وجود دارد، ممکن است بیماری حصبه به صورت بیماری «اسکیزوفرنی» که یک نوع بیماری روانی است بروز کند و مریض را به اشتباه در مراکز روانپزشکی، بستری کنند.

عوارض بیماری حصبه

عوارض این بیماری در 30% از موارد درمان نشده حصبه، بروز می کند و در 75% از موارد موجب مرگ بیماران می شود. خونریزی روده، همراه با سوراخ شدن روده معمولاً در هفته سوم بیماری رخ می دهد و به دنبال آن حرارت بدن به طور ناگهانی کاهش می یابد. ضربان قلب و تعداد نبض بیمار، کم شده و علایم شوک ظاهر می شود.

وقتی بیماری حصبه منجر به سوراخ شدن روده شد، علایمی از قبیل سفتی ناگهانی شکم، سقوط تب و فشار خون، افزایش نبض و درد و حساسیت شکم ممکن است ظاهر شود. عوارض دیگر این بیماری، عدم دفع ادرار، عفونت ریه ها، بیماری روانی، التهاب کیسه صفرا و مننژیت است.

چگونه از بروز بیماری تب روده پیشگیری

نماییم؟

در مواردی که منابع آب آشامیدنی، غیر بهداشتی است باید نسبت به جوشاندن آب، اقدام نمود. همچنین جوشاندن شیر و پاستوریزه کردن فرآورده های آن عامل تولید کننده حصبه را به راحتی از بین می برد. باکتری تولید کننده حصبه در سرما می تواند تا صد روز، زنده بماند. بنابراین، در فصل تابستان زودتر از زمستان از بین می رود.

استفاده از آب آشامیدنی بهداشتی و لوله کشی، وجود سیستم بهداشتی فاضلاب، دفع صحیح زباله، بالا بردن سطح آموزش بهداشت همگانی، جوشاندن و یا پاستوریزه کردن شیر و فراورده های آن، معاینه منظم افرادی که با مواد غذایی در اماکن عمومی سر و کار دارند، موجب کاهش بیماری حصبه می شود.

حاملین میکرب حصبه و بیماران باید تحت نظر پزشک، درمان و پیگیری گردند. حاملین این میکرب باید از تهیه غذا برای دیگران معاف باشند و مأموران بهداشت باید همیشه بر مراکز تهیه و توزیع مواد غذایی و ساندویچ فروشیها نظارت کامل داشته باشند. نگهداری آب در تانکرها و مخازن و گاه آب فروشی غیر بهداشتی که در بعضی شهرها رایج است، از علل عمده انتشار بیماریهایی چون حصبه و وبا می باشد و متولیّان بهداشت و درمان، مسؤول نتایج آن می باشند.

بیمار حامل میکرب، باید به نکات بهداشتی توجه کامل نماید. همیشه دستهای خود را بخصوص بعد از حمام، با آب و صابون بشویید. بیمار مبتلا به حصبه باید تا یک ماه بعد از شروع بیماری از اطرافیان خود جدا باشد و به طور معمول اگر در دو آزمایش مدفوع، «باسیل» نباشد، بیمار می تواند به مدرسه یا محل کارش برود.

درمان حصبه

دارو: طبق نظر پزشک انجام می شود.

مراقبت از بیمار: رژیم غذایی پرکالریِ کم تفاله، آب میوه و گاهی تجویز مایعات از راه ورید ضرورت دارد.

پیش آگهی: مرگ و میر در موارد درمان شده حصبه، حدود 2% است و در 15% موارد بیماری عودمی کند

   

حصبه بیماری عفونی شدیدی است که میکرب آن از راه دهان، وارد بدن می شود و از طریق مدفوع و ادار، دفع می گردد. بیماری حصبه، اغلب در فصل تابستان سریعتر از زمستان از بین می رود. حصبه را «تب روده» نیز می گویند. این بیماری در کشور ما رواج دارد و فقدان آب آشامیدنی بهداشتی و سالم، عدم وجود سیستم صحیح فاضلاب در شهر و نبود توالتهای بهداشتی در روستاها در انتقال و انتشار آن بسیار مؤثر است. همچنین عدم رعایت بهداشت فردی و عمومی، پایین بودن فرهنگ بهداشتی و سطح سواد در ایجاد و شیوع این بیماری، دخالت دارد؛ بنابراین بیماری حصبه نیز مثل سایر بیماریهای عفونی با بهداشت

محیط، ارتباط مستقیم دارد.

اصول تشخیص

(1) شروع تدریجی بیماری به صورت کسالت عمومی

(2) سردرد، سرفه، گلودرد

(3) افزایش کند و تدریجی تب به صورت پلکانی تا رسیدن به حداکثر و سپس کاهش تدریجی تا رسیدن به حرارت طبیعی

(4) پیدایش نقاط قرمز روی پوست شکم

(5) بزرگ شدن طحال، و فراخ شدن و حساسیت شکم، اسهال یا یبوست

(6) کندی و تندی ضربان قلب

(7) کاهش تعداد گلبولهای سفید خون

عامل بیماری حصبه

تب روده به وسیله باکتری میله ای شکل به نام «سالمونلاتیفی» ایجاد می شود.

راههای سرایت و انتشار حصبه

حصبه، از طریق تماس مستقیم با شخص بیمار به دیگران سرایت می کند. همچنین ممکن است از طریق آب آلوده و غیر بهداشتی، شیر نجوشیده، فرآورده های شیری غیر پاستوریزه و غذاهای آلوده، سرایت نماید.

افرادی که در تهیه و توزیع مواد غذایی دخالت دارند، ممکن است حامل میکرب حصبه بوده و باعث آلودگی مواد غذایی و مصرف کنندگان آن شوند. همچنین مگس در انتقال و انتشار این بیماری، نقش دارد.

عامل تولید کننده حصبه، اغلب از راه مدفوع، دفع می شود، ولی گاه از راه ادرار نیز صورت می گیرد. بنابراین، سیستم صحیح فاضلاب در شهر و روستا در کنترل این بیماری، نقش مؤثری دارد.

باکتری تولید کننده حصبه، در آب راکد و مخازن آب، 3 تا 4 هفته زنده می ماند. در پنیر تازه تا چند هفته، در کره تا دو ماه و در بستنی تا چند ماه زنده می ماند. کیکهای خامه ای و مواد کنسروی نیز عامل انتقال آن هستند، ولی اگر کنسروها (مواد غذایی کنسرو شده) را قبل از مصرف، حرارت دهیم باکتری آن از بین خواهد رفت.

میوه و سبزیجاتی که ضدعفونی نشده اند، عامل دیگر انتقال این بیماری هستند. همچنین حیوانات خانگی مثل سگ، گربه ... در انتقال حصبه نقش دارند.

شروع بیماری

شروع حصبه به طور معمول، مبهم و تدریجی است، ولی گاهی ـ بخصوص ـ در کودکان به طور ناگهانی شروع می شود. اولین علامت حصبه، ضعف و احساس سرما می باشد. لرز شدید و تکان دهنده و سردرد که گاه به طور دایمی وجود دارد، همراه با احساس تهی بودن سر، که گاه به علت شدت زیاد به سرسام تعبیر می شود نیز، از علایم آن است.

درد شدید عضلات و مفاصل و درد شدید شکم ـ مثل کسانی که آپاندیسیت دارند ـ نیز از علایم دیگر این بیماری است و گاهی به غلط، اقدام به عمل جراحی آپاندیس (آپاندکتومی) می شود.

اسهال کم است ولی یبوست بیشتر دیده می شود.

استفراغ و گشاده شدن شکم

سرفه و گلودرد و زخم سطحی در حلق

درد مفاصل و خون دماغ

بیماران مبتلا به حصبه، حالت روانی پیدا می کنند که ظهور آن به صورت بی تفاوتی نسبت به سؤالات و محیط اطراف است. آنها بسیار ساکتند و به سؤالات افراد، کمتر جواب می دهند. در کشورهای در حال توسعه که فقر تغذیه و کمبود اسیدفولیک وجود دارد، ممکن است بیماری حصبه به صورت بیماری «اسکیزوفرنی» که یک نوع بیماری روانی است بروز کند و مریض را به اشتباه در مراکز روانپزشکی، بستری کنند.

عوارض بیماری حصبه

عوارض این بیماری در 30% از موارد درمان نشده حصبه، بروز می کند و در 75% از موارد موجب مرگ بیماران می شود. خونریزی روده، همراه با سوراخ شدن روده معمولاً در هفته سوم بیماری رخ می دهد و به دنبال آن حرارت بدن به طور ناگهانی کاهش می یابد. ضربان قلب و تعداد نبض بیمار، کم شده و علایم شوک ظاهر می شود.

وقتی بیماری حصبه منجر به سوراخ شدن روده شد، علایمی از قبیل سفتی ناگهانی شکم، سقوط تب و فشار خون، افزایش نبض و درد و حساسیت شکم ممکن است ظاهر شود. عوارض دیگر این بیماری، عدم دفع ادرار، عفونت ریه ها، بیماری روانی، التهاب کیسه صفرا و مننژیت است.

چگونه از بروز بیماری تب روده پیشگیری

نماییم؟

در مواردی که منابع آب آشامیدنی، غیر بهداشتی است باید نسبت به جوشاندن آب، اقدام نمود. همچنین جوشاندن شیر و پاستوریزه کردن فرآورده های آن عامل تولید کننده حصبه را به راحتی از بین می برد. باکتری تولید کننده حصبه در سرما می تواند تا صد روز، زنده بماند. بنابراین، در فصل تابستان زودتر از زمستان از بین می رود.

استفاده از آب آشامیدنی بهداشتی و لوله کشی، وجود سیستم بهداشتی فاضلاب، دفع صحیح زباله، بالا بردن سطح آموزش بهداشت همگانی، جوشاندن و یا پاستوریزه کردن شیر و فراورده های آن، معاینه منظم افرادی که با مواد غذایی در اماکن عمومی سر و کار دارند، موجب کاهش بیماری حصبه می شود.

حاملین میکرب حصبه و بیماران باید تحت نظر پزشک، درمان و پیگیری گردند. حاملین این میکرب باید از تهیه غذا برای دیگران معاف باشند و مأموران بهداشت باید همیشه بر مراکز تهیه و توزیع مواد غذایی و ساندویچ فروشیها نظارت کامل داشته باشند. نگهداری آب در تانکرها و مخازن و گاه آب فروشی غیر بهداشتی که در بعضی شهرها رایج است، از علل عمده انتشار بیماریهایی چون حصبه و وبا می باشد و متولیّان بهداشت و درمان، مسؤول نتایج آن می باشند.

بیمار حامل میکرب، باید به نکات بهداشتی توجه کامل نماید. همیشه دستهای خود را بخصوص بعد از حمام، با آب و صابون بشویید. بیمار مبتلا به حصبه باید تا یک ماه بعد از شروع بیماری از اطرافیان خود جدا باشد و به طور معمول اگر در دو آزمایش مدفوع، «باسیل» نباشد، بیمار می تواند به مدرسه یا محل کارش برود.

درمان حصبه

دارو: طبق نظر پزشک انجام می شود.

مراقبت از بیمار: رژیم غذایی پرکالریِ کم تفاله، آب میوه و گاهی تجویز مایعات از راه ورید ضرورت دارد.

پیش آگهی: مرگ و میر در موارد درمان شده حصبه، حدود 2% است و در 15% موارد بیماری عودمی کند ش



تاريخ : سه شنبه نوزدهم اردیبهشت 1391 | 12:33 | نویسنده : تبسم روشن
آبله، یک نوع بیماری واگیر است که عامل آن یکی از دو ویروس آبلهٔ درشت یا آبلهٔ ریز است.[۱]این بیماری ریشه کن شده و واپسین نمونهٔ طبیعی آن, که آبلهٔ ریز بوده, در ۲۶ اکتبر ۱۹۷۷ دیده شده‌است.[۲] این بیماری تنها بیماری بشر است که به طور کامل با آبله کوبی (واکسن زدن) از طبیعت ریشه کن شده‌است.[۳]

آبله در رگهای ریز پوست، دهان و گلو جایگیری می‌کند.[۴]

گمان می‌رود که آبله ۱۰۰۰۰ سال پیش از میلاد در میان مردم پدید آمده باشد.[۵] شاید نخستین نشانهٔ پدیدایی آبله جوشهای چرکی یافت شده در بدن مومیایی شدهٔ رامسس پنجم، فرعون مصر، باشد.[۶]

گمان می‌رود که پیرامون ۳۰۰ تا ۵۰۰ میلیون مرگ در سدهٔ بیستم از آبله برخاسته باشد

پرونده:Smallpox.jpg



کد آمارگیر

دیکشنری

ابزار رایگان وبلاگ

ابزار هدایت به بالای صفحه

ابزار وبمستر

وضعیت آب و هوا

کد متحرک کردن عنوان وب


دیکشنری آنلاین

دریافت کد رقص دلقک

دریافت کد رقص دلقک

اوقات شرعی

تقویم شمسی

پیج رنک

رنک الکسا

اسلایدر

ابزار نظر سنجی

ابزار امتیاز دهی

کد تغییر شکل موس

دریافت کد قلب دنبال موس

دریافت کد قلب دنبال موس

دریافت کد بارش برگ

دریافت کد بارش برگ